Stories

Ode, optimistisch, internationaal opinietijdschrift, wijdt haar nieuwste uitgave aan het thema ‘Leven zonder Leiders’. Kijkende naar de Occupy beweging die wereldwijd voet aan de grond krijgt, zien we geen grote baas of woordvoerder, we zien gewone mensen zoals jij en ik opstaan om de ‘leiding’ te nemen. Is dit net zoals de Unconferences*? Nonleadership? Volgerschap, dat bekt jammer genoeg niet zo lekker. Geertje Kouwenberg, schrijfster van het boek 10 Wys, vertelde tijdens ons Create the Future evenement 23 september, dat ze in plaats van leiderschap liever de term ‘worriorship’ gebruikte. ‘Worriorship’ betekent in het Shambhala boeddhisme in eerste instantie ‘ niet bang zijn voor jezelf.’ Die kwam bij mij echt binnen, een essentiele vraag: Durf jij zonder vrees je diepste binnenste te zien?

Mijn collega van Better Future die inspirerende leiderschapsreizen begeleidt naar Afrika en India, legt me uit ‘Ik vertel tijdens mijn programma’s dat iedereen een leider is, namelijk leider over zijn of haar eigen leven.’ En dat is, hierbij spreek ik volgens mij niet alleen voor mezelf, al best een hele opgave. Ik geloof dat we aangekomen zijn op een punt dat we niet meer bang hoeven te zijn, de wereld is immers al een zooitje ongeregeld waar weinig mensen nog wijs uit worden. We moeten wel naar onszelf kijken als we ons druk maken om wereldproblemen, want wij hebben dit samen gecreeerd. Dat kan je boos, geergerd of gefrusteerd maken. Het kan je ook krachtig maken, want als je de wereld van nu samen hebt gecreeerd, dan kan je ook iets anders –net zo ‘makkelijk- creeeren. Dat begint met initiatief, dichtbij, nu, vandaag. Met welke intentie sta je op? Hoe richt je je leven in? Op welke bank zet je je geld? Hoe ga je om met mensen in jouw omgeving, familie en collega’s? Welke gedachten heb je over de wereld? Ben je gezond en zorg je goed voor jezelf?

Alles wat je aandacht geeft groeit.

De Occupy beweging is gelukkig een beweging die stimuleert om het heft in eigen hand te nemen als ik Kamilla, een van de coordinatoren van Occupy Amsterdam, mag geloven. Zij schrijft op Facebook: ‘Op dit moment is de economische crisis de aanleiding voor Occupy. Het beginpunt. Die crisis hebben wij allemaal samen veroorzaakt. Er is geen 'wij tegen zij'. Door onze wens om geld te kunnen lenen, onze focus op winst maken, een aantal verkeerde beslissingen in de top van de politiek en financiële wereld en speculatie als middel om meer geld te winnen, is er een crisis ontstaan. Maar die crisis heeft IEDEREEN laten gebeuren: iedereen die geld wilde lenen, iedereen die meer wil consumeren, iedereen die economische groei als enige optie zagen, iedereen die stilzwijgend accepteert dat mensen in andere landen ons luxe leven mogelijk maken. Dat zijn praktisch alle inwoners van de gehele Westerse wereld. Ik zelf dus ook. Dat probleem van onrechtvaardigheid dienen wij allemaal zien te duiden en op te lossen. Wij allemaal.’ En een heel belangrijk punt waar ik vaak de kriebels bij krijgt als ik kijk naar veel protesten: het Tegen Gevoel. De weerstand tegen ‘het systeem’. Wij zijn het systeem, wij maken deel uit van het systeem en hoe harder je er tegen vloekt, schreeuwt en tiert.. Alles wat je aandacht geeft groeit.

Dus jonge mensen tegen jullie wil ik zeggen: je hebt alles in je om jouw leven vorm te geven. Kies de vorm die jou krachtig maakt. Of je nu wel of niet iets hebt met de Occupy beweging. Het is een voorbode voor een nieuwe vorm van organiseren, waarin traditionele leiders niet langer de dienst uit maken. Gewone mensen maken de dienst uit, gewone mensen zijn verantwoordelijk voor het systeem en de uitnodiging is : durf jij jezelf volledig te zien en jouw plek in te nemen in dit systeem in deze uitdagende tijd?

Loes

* Unconference: de term uitgevonden voor conferenties die niet lijken op traditionele conferenties (hoge entreeprijzen, top down) en door door deelnemers zelf worden vormgegeven.

‘My personal mission is to connect different worlds, disciplines and backgrounds in the work towards a more sustainable and equitable world and inspire others towards global citizenship.’ Dat is wat er op mijn LinkedIn profiel staat en het is ook helemaal waar. Blij was ik toen ik dit eindelijk mooi geformuleerd heb. Een hele mond vol, maar het stond er dan toch wel: een eigen missie! Hoe ik dat ging realiseren, dat was nog de vraag. Als je zoals ik nu op het punt staat om af te studeren en een baan moet gaan zoeken met al die eigen dromen en passies, komt de vraag 'maar wat kan IK doen?' hard op je af. Wat gaat mijn bijdrage zijn tussen al die andere mensen die al zo veel fantastische dingen doen? Hoe vind ik met mijn eigen talenten, passies en dromen mijn eigen plekje in deze turbulente wereld?

Het Future Leaders programma heeft zeker de aanzet gegeven voor die zoektocht naar mijn eigen plek. Ja zeker, in de twee jaar daarna heb ik veel mooie dingen mogen meemaken. Als voormalig VN jongerenvertegenwoordiger en oprichter van bigmamma.net mocht ik zelfs een Duurzaam Lintje in ontvangst nemen. Maar bij alles wat ik deed ben ik altijd weer teruggegaan naar de basis die we tijdens die inspirerende twee weken in Suriname hebben gelegd. En als ik dan die dichtgepakte conferentie zaal in Korea binnenliep waar ik opeens – surprise, suprise – de dagvoorzitter van bleek te zijn, dacht ik gewoon: no span!*

* Sranan voor ‘maak je niet druk’

Anne Walraven, oprichter Bigmamma.net